مانیتور چیست؟ انواع مانیتور کامپیوتر

monitor

گرافیکی که بر روی مانیتور رایانه شما نمایش داده می شود ، نیاز به قدرت محاسباتی زیادی دارد. این قدرت محاسباتی بسته به پیکربندی رایانه شما که شامل تراشه های متعددی در مادربرد یا CPU و یک پردازنده گرافیکی جداگانه و قدرتمند است محیا شده و سپس داده ها از طریق کابل مستقیماً یا از طریق تبدیل آنالوگ به مانیتور شما می روند.

پردازنده ( CPU )

تصاویر رایانه شما از پردازنده شروع می شوند. در حالی که CPU به مانیتور شما متصل نیست ، اما نرم افزاری را اجرا می کند که تعیین می کند چه نوع تصاویری باید ظاهر شوند. در بیشتر موارد ، پردازنده مرکزی یک طرح کلی از صفحه را ایجاد می کند و مجموعه ای از دستورالعمل ها را تولید می کند که پردازنده گرافیکی شما برای ایجاد واقعی تصویر از آن اطلاعات استفاده می کند.

پردازنده گرافیکی ( GPU )

چه کارت گرافیکی جداگانه داشته باشید و چه رایانه ای با سیستم گرافیکی داخلی ، GPU یک پردازنده تخصصی جداگانه است. برخلاف CPU که در انجام بسیاری از کارها مهارت دارد ، GPU ها ریاضیات بسیار تخصصی را سریعاً و با توجه به همه جنبه های دیداری انجام می دهند. به عنوان مثال ، CPU ممکن است به آنها بگوید صحنه ای را با نور ، سایه و گلوله از پشت به جلو رندر کنند. پردازنده گرافیکی ریاضیات را انجام می دهد تا بفهمد چگونه می توان حس عمق را ایجاد کرد ، کجا پرتوهای نور را نشان می دهد ، کجا سایه ها را نشان می دهد و چگونه حرکت را روان نشان می دهد.

 

مانیتورهای آنالوگ ( اطلاعات یه صورت مجموعه ای از امواج رادیویی و در فرکانس های مختلف جا به جا یا دریافت میشوند )

مانیتور آنالوگ  ، دستگاهی است که با کابل VGA ای که 15 پین دارد متصل می شود ، پردازنده گرافیکی شما اطلاعات را به یک مبدل دیجیتال به آنالوگ با RAM داخلی ارسال می کند. RAMDAC تصویر دیجیتالی صفحه را گرفته و آن را به امواج مختلف آنالوگ جدا می کند که از طریق کابل VGA به مانیتور می روند. از قضا ، از آنجا که نمایشگرهای صفحه تخت در واقع ماهیت دیجیتالی دارند ، سیگنال آنالوگ را دوباره به دیجیتال تبدیل می کنند و برای دیدن آن را در صفحه ، نمایش می دهند.

مانیتورهای دیجیتال ( اطلاعات به صورت صفر و یک جا به جا میشوند )

با استفاده از یک مانیتور دیجیتال ، کارت گرافیک می تواند خروجی را از GPU یا در بیشتر موارد از حافظه ذخیره کننده آن به مانیتور ارسال کند. بسته به ارتباطی که استفاده می کنید ، داده ها مستقیماً ارسال می شوند یا با یک سیستم محافظت از کپی مانند سیستم پروتکل کپی با وضوح بالا که با کابل های HDMI استفاده می شود ، قفل می شوند. هنگامی که به مانیتور رسید ، یا به سمت کنترل کننده صفحه نمایش می رود ، یا قفل آن باز می شود و سپس به کنترلر نمایشگر می رود.

 

انواع نمایشگرهای رایانه ای در جهان

 

نوع نمایشگری که در کنار رایانه استفاده می کنید می تواند بر فضای کار و کیف پول شما تأثیر بگذارد. برخی از مانیتورها را می توان با بودجه خریداری کرد ، در حالی که مانیتورهای دیگر نسبتاً گران هستند. انواع مختلف مانیتور نیز نیازهای کمی و کیفیت بصری متفاوتی دارند. با در نظر گرفتن جوانب مثبت و منفی گوناگون نمایشگرها را میتوان در چهار دسته طبقه بندی کرد که از قرار زیر است.

 

لامپ پرتوی کاتدی

مانیتور

مانیتور لوله کاتدی یکی از قدیمی ترین انواع دستگاه نمایش رایانه است. مانیتورهای رایانه ای CRT از دهه 1950 مورد استفاده قرار گرفته اند و امروزه نیز مورد استفاده قرار می گیرند. در این نوع نمایشگرها از پرتوی الکترون برای روشنایی مناطق مختلف صفحه استفاده می شود. پرتو به سرعت به عقب و جلو حرکت می کند و در هر ثانیه بارها تصویر صفحه را به روز می کند.

مانیتور

 

مانیتورهای CRT نسبتاً ارزان و قابل اطمینان هستند. با این حال ، آنها تا حدودی دست و پا گیر و سنگین هستند. به همین دلیل ، آنها معمولاً اولین انتخاب برای نصب هایی نیستند که به یک مانیتور نازک و بدون مانع احتیاج دارند.

 

صفحه نمایش کریستال مایع ( Liquid crystal display یا به طور مختصر LCD )

مانیتور

 

نمایشگرهای کریستال مایع از یک لایه پیکسل برای نمایش یک تصویر استفاده می کنند. به جای پرتو الکترون ، در نمایشگرهای LCD از الکترودهای شفاف برای کنترل آرایه پیکسل ها و به روزرسانی تصویر استفاده می شود. این اجازه می دهد تا مانیتورهای LCD بسیار نازک تر از نمونه CRT خود باشند. یک نمایشگر LCD نیز نسبت به CRT سنتی به انرژی کمتری نیاز دارد.

مانیتور

مانیتورهای LCD دارای معایبی هستند. قیمت آنها اغلب از نمایشگرهای CRT گران تر است. در صورت مشاهده مانیتور از زاویه ، ممکن است تصویر کم رنگ یا تیره دیده شود. حتی با وجود این اشکالات ، مانیتورهای LCD در سالهای اخیر بیشتر جای CRT ها را گرفته اند.

 

دیود انتشار نور ( Light emitting diode یا به طور مختصر LED )

مانیتور دیود ساطع کننده نور اساساً نسخه ارتقا یافته صفحه LCD است. هر دو نمایشگر LCD و LED از الکترودهای شفاف برای کنترل پیکسل های مختلف استفاده می کنند. اما در یک نمایشگر LED ، دیودهای ساطع کننده نور در پشت صفحه قرار می گیرند و مانند نور پس زمینه عمل می کنند. این امر باعث افزایش تعریف و روشنایی مانیتور می شود.

 

مانیتور

مانیتورهای LED نسبت به نمایشگرهای LCD و CRT مصرف کمتری دارند. این امر آنها را برای دستگاه های حساس به انرژی ، مانند لپ تاپ و تبلت ایده آل می کند. این مزایا با هزینه ساخت بیشتر از سایر مانیتورهای حاوی LCD عرضه میشوند.

 

صفحه نمایش پلاسما

مانیتور

نمایشگرهای صفحه نمایش پلاسما از سلولهای کوچک گازهای باردار برای ایجاد تصویر استفاده می کنند. این سلول ها شبیه لامپ های لامپ فلورسنت خانگی هستند. هر سلول پلاسما روشنایی خاص خود را ایجاد می کند ، که نیازی به نور پشت جداگانه را از بین می برد و به نمایشگرهای PDP ( مخفف Plasma Display Panel به معنی صفحه نمایش پلاسما ) کنتراست شدیدی می بخشد.

 

نمایشگر
 

تلویزیون پلاسما

مانیتور پلاسما معمولاً از نمایشگر LCD سنگین تر است. صفحه های پلاسما همچنین انرژی بیشتری نسبت به نمایشگرهای LCD و LED دارند و در صورت روشن ماندن طولانی مدت در معرض “سوختن” هستند. ( مانیتور خودم پلاسما بود از بالای صفحه شروع شد و به مرور تا پایین صفحه سوخت و رنگش پرید )

 

 

پشتیبانی 1
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده + 11 =