تاریخچه کیبورد : چه بود و چه شد

چه بود چه شد

تاریخچه کیبورد شامل تمام وسایلی میشود که در سرعت بخشیدن و  افزایش دقت در نوشتار بشر دخیل بوده اند بنابراین از ماشین های تحریر ابتدایی تا نوآورانه ترین صفحه کلیدهای امروزی در دایره تاریخچه کیبورد جای میگیرند.

صفحه کلید و فناوری تایپ طی دو قرن گذشته مسیری طولانی را طی کرده است. اولین دستگاه های تایپ در دهه 1700 طراحی و ثبت شدند و این در حالی است که اولین دستگاه های تایپ در دهه 1870 ساخته شدند. این ماشین ها از فناوری “تایپِ کور” برخوردار بودند ، جایی که کاراکترها (شخصیت ها) در صفحات وارونه چاپ می شدند که تا زمان تکمیل دیده نمی شدند. از آن زمان ، ما چندین مورد به روزرسانی در طراحی ، لابه ها ، فناوری و عملکرد را مشاهده کرده ایم که کارآمدتر و کاربرپسندتر هستند. این آلت نویسندگی در طول سالها به طرز چشمگیری تغییر شکل داده است ، و سرانجام الکترونیکی شده است – پس از ورود به عصر کامپیوتر و تولد صفحه کلید های کنونی عملاً آن ساز و کار منسوخ می شود. صفحه کلید ، رابطِ شماره یک رایانه ای است که مورد استفاده بسیاری از کاربران (حتی خود من که الان دارم تایپ میکنم) در سراسر جهان قرار می گیرد و یک شی جدایی ناپذیر برای بسیاری از ما هاست که اکثر مردم آن را مسلم می دانند. در این مقاله ، تاریخچه تایپ با جزئیات نوآوری هایی که در تعریف استاندارد امروز برای تجربه نهایی تایپ کردن جمع شده اند ، بررسی خواهد شد.

برای شروع کاوش در صفحه کلیدهای ابتدایی، اول باید منشا تایپ و اولین دستگاه های تایپ را بررسی کنیم.

بخش اول: طراحی – تکامل ماشین تحریر

اولین ماشین تایپ به چه صورت بود؟

اولین ماشین تحریرهای ساخته شده بیشتر از آنچه که مردم تصور می کنند “ماشین تحریر” باشد ، به چرخ خیاطی شباهت دارند. رمینگتون ، که اولین ماشین تحریر را تولید می کرد ، در آن زمان ماشین های خیاطی نیز تولید می کرد که منجر به این الحاد اولیه شد. اولین ماشین تحریرهای رمینگتون که توسط Sholes ، Glidden و Soule خلق شده اند ، حتی با پدال پا (مانند چرخ خیاطی) برای کنترل بازگشت کالسکه ، به بازار آمدند. بنابراین ، چگونه در عصر فناوری رایانه و پلاستیک ، به جایی که اکنون هستیم رسیدیم؟ برای حرکت به جلو ، آنچه اهمیت دارد این است که ابتدا به عقب برگردیم  و ببینیم ، این اولین نویسندگان موفق تجاری چگونه به وجود آمده اند.

تاریخچه کیبورد

اولین ماشین تحریر رمینگتون بر اساس طرح شولز و گلیدن در سال 1867

 

از نظر فنی ، اولین دستگاه تایپ مستند قبل از ماشین تحریر Remington’s Sholes & Glidden وارد دنیا شد، اگرچه هیچ یک از آنها برای استفاده تجاری تولید نشده بودند. در سال 1714 ، اولین حق ثبت اختراع ماشین تایپ در لندن (انگلیس) برای هنری میل صادر شد. اگرچه هیچ مدرکی مبنی بر اینکه دستگاه در واقع ساخته یا فروخته شده است وجود ندارد ، اما تنها چیزی که می دانیم این است که این دستگاه تایپ برای تهیه اسناد قانونی به روشی آراسته ، خوانا و به صورت استاندارد طراحی شده است. سریع به جلو میرویم و با ماشین تایپ دیگری به اسم  Pellegrino Turri  رو به رو میشویم که در سال 1808 در ایتالیا ثبت شد. هدف او این بود كه به نابینایان اجازه دهد “بنویسند”. با استفاده از دستگاه تایپ Pellegrino Turri ، اولین نسخه Carbon Copy نیز ارائه شد. اختراع کپی کربن توسط Pellegrino تأثیر قابل توجهی در دفتر مدرن داشته است (کپی های کربن هنوز هم به طور منظم در فرم های سه نسخه ، پیام های تلفنی و یادداشت های پستی ، رسیدهای فروش و غیره استفاده می شود). در سال 1829 ویلیام آستین برت نیز یک مکانیسم نوشتن ایجاد کرد ، “Typowriter” که به جای کلیدها ، از شماره گیری برای چاپ حرف ( یا کاراکتر ) استفاده می کرد، و این کار را برای تولید کلمات در یک صفحه کندتر از دست خط می کند ، اما این راهی برای چاپ متن خوانا و یکنواخت بود . اگر در نظر بگیریم گه ماشین تایپ اساسا برای نابینایان ساخته شده بود پس منطقی است که کند هم تایپ شود. مدل بعدی ماشین تایپ ، که توسط جان جونز در سال 1852 ایجاد شده است ، در زیر نشان داده شده است. در نهایت توجه داشته باشید که هیچ یک از این دستگاهها مورد علاقه عمومی نشدند و موفقیت تجاری به دست نیاوردند.

 

1852 John Jones Mechanical Typographer US Pat No 8980 LIFE Photo Archive

ماشین تایپ جان جونز 1852

 

از سال 1829 تا سال 1870 دستگاه های تایپ کننده دیگری نیز وجود داشتند که به همراه موارد ذکر شده در بالا ثبت اختراع شدند و مانند دستگاه های قبلی هیچ یک از آنها به تولید تجاری یا جریان اصلی نرسیدند. تنها مواردی که قابل ذکر است ، ماشین تحریر “خانگی” پدر فرانسیسکو ( ژوائو دِ آزودو )ساخته شده از چوب و چاقو در 1861  و در برزیل یا توپ نوشتن هانسن در دانمارک (1865)  می باشد که هر دو در زیر نشان داده شده است . علت موفقیت این کیبوردها ، به خاطر فوق العاده بودن و خاص بودن در طراحی است. به احتمال زیاد بعد از دیدن تصویر ماشین تحریر طراحی شده توسط پدر آزوادو بدون شک شباهت ان را با کیبوردهای کنونی درک خواهید کرد بنابراین میتوان گفت اولین “ماشین تحریر” به شکل امروزی است زیرا  حتی سازوکاری بسیار شبیه به مدل های تجاری کنونی دارد. این ماشین تحریر کاملاً از مواد خانگی ساخته شده است که آن را به ویژه جالب و چشمگیر می کند. برزیلی ها استدلال می کنند که باید از اختراع او به عنوان اولین ماشین تحریر استفاده شود. تنها چند سال بعد ، طی حرکت در سراسر کره زمین در دانمارک ، با توپ نوشتاری هانسن که توسط کشیش Rasmus Malling-Hansen ، در سال 1865 اختراع شد برخورد خواهیم کرد. شکل نیمه کره توپ شبیه هر دستگاه تایپ قبل یا بعد از آن نیست ، و صرف نظر از جذابیت بصری ، توپ نوشتاری هانسن در اروپا و انگلیس به عنوان یک وسیله تایپ کاملاً کاربردی بسیار مورد توجه قرار گرفت. مستند است که توپ های نوشتاری Hansen را می توان تا سال 1909 در بسیاری از دفاتر و مشاغل در انگلیس و اروپا در حال فعالیت یافت. به دلیل موفقیت نسبی این محصول ، مالینگ-هانسن چند نسخه مختلف از این اختراع را منتشر کرد. اولین نوشتن توپ او به عنوان یک وسیله الکتریکی آغاز شد ، اما بعداً او “مدل بلند” را در سال 1875 منتشر کرد – جایی که به برق نیازی نبود. این واقعیت که دیگر به برق احتیاج ندارد منجر به طیف وسیعی از مصرف کنندگان در مناطق مختلف روستایی و شهری می شود.

 

 

Reproduction of the 1861 Father Francisco Jaao De Azevado Brazil Typewriter

ماشین تحریر “خانگی” پدر فرانسیسکو ( ژوائو دِ آزودو ) 1861

 

تاریخچه کیبورد

توپ نوشتن هانسن ، ساخته شده توسط کشیش راسموس مالینگ-هانسن در دانمارک

بلافاصله پس از ایجاد توپ نوشتاری هانسن ، شولز Sholes (مخترع) ، به همراه گلِیدن Glidden (مکانیک) و با کمک سول Soule (چاپگر) در سال 1867 دنیای نویسندگی را با تحول همراه کردند ، همانطور که ما می شناسیم. این “تایپ نویس” است که کلمه ماشین تحریر را به ما داده و مدلی است که از آن به عنوان “اولین ماشین تحریر” یاد می شود. به اندازه کافی جالب توجه است ، اگرچه این موفق ترین دستگاه تایپ آن زمان بود ، اما Sholes و Glidden از فروش کم بسیار ناامید شده بودند ، بنابراین آنها حق ثبت اختراع خود را به دنسمور (Densmore) و یوست (Yost) به قیمت 12000 دلار فروختند. ماشین ساز و ساعت ساز ماتیاس شوالباخ ( Matthais Schwalbach ) ماشین تحریر Sholes and Glidden را در میلواکی ساخت و تولید و فروش آن را رمینگتون در اختیار گرفت. به زودی پس از ایجاد و فروش این مدل چرخ خیاطی ، با کنترل کالاهای برگشتی بر روی ماشین تحریر ، پدال پا برداشته شد. پس از این تغییر ، یک ماشین تحریر کوچک و رومیزی تحریر (اگرچه هنوز هم بسیار سنگین و پر از فلز) ، ظاهر شد و ظاهر چرخ خیاطی را از دست داد و ظاهر خودش را به عنوان یک ماشین تحریر تعریف کرد. تا سال 1910 همه ماشین تحریرها کم و بیش استاندارد شدند ، و شباهت های بسیار مشابهی را با یکدیگر داشتند ، تا اینکه IBM Selectric در سال 1961 معرفی شد.

 

94016 96ce1bfe88e10405 b

ماشین تحریر سلکتریک 1 ساخته شده توسط IBM در سال 1961

 

 

ماشین تحریر سلکتریک دیگر از نوارهای تایپ شده صفحه استفاده نمی کرد. از توپ های گوی (شبیه توپ های گلف) استفاده می کرد که حروف را بدون نوار تایپ ، می غلتانَد ، کج می کند و چاپ می کند. این مسئله بسیار عظیم بود ، زیرا دیگر گرفتاری ماشین تحریرهای گذشته را نداشت (  در ماشین تحریرهای قبلی اگر سریع تایپ میکردید دو کلید در هم قفل میشدند و این برای یک نویسنده بیتاب که میخواهد نوشته اش را هر چه سریعتر به پایان برساند بسیار ناامید کننده است) ماشین تحریر سلکتریک بنابر اینکه سرعت تایپ و کارایی را افزایش داد بسیار خواهان پیدا کرد. عنصر جدید دیگری که با سلکتریک ها به ماشین تحریر وارد شد این بود که توپ های چاپ را می توانستید به راحتی خارج کرده و با توپ دیگری جایگزین کنید تا فونت ها را به سرعت روی همان سند تغییر دهید. این نیز پیشرفت بزرگی در صنعت بود. گرچه سلکتریک ها هنوز سنگین ، بزرگ  و دارای تکه های فلزی بودند که جابجایی آنها را دشوار میکرد، با توجه به همین نیاز توپهای کوچک آمدند که جابجایی آنها آسان بود ، لوازمی که به تایپیست ها آزادی و دسترسی بیشتری می بخشند. ماشین تحریر سلكتریك تا دهه 1980 با سه مدل در طی آن دهه ها تولید می شد: سلکتریک یک( The Selectric I ) ، سلکتریک دوم ( The Selectric II ) و سلکتریک سوم ( The Selectric III ) . آنها در رنگ های مختلفی از جمله: آبی فیروزه ای ، سبز خزه ای ، قرمز سوخته ، بژ و سیاه در دسترس بودند.

 

440px IBM Selectric Globe Wiki

گوی های نوشتار سلکتریک

ماشین تحریر طی این سالها مسیری طولانی را طی کرده است ، و درنهایت همه این تغییرات منجر به عصر رایانه و پرکاربردترین دستگاه های ورودی شده است : صفحه کلید کامپیوتر : گرچه اولین رایانه ها و صفحه کلیدهای رایانه ای قبل ازSelectric ایجاد شده بودند ، اما این ماشین تحریرهای قدرتمند در نوشتن متن روی صفحه بسیار عالی بودند که با محبوبیت رایانه ها همچنان در کنار صفحه کلیدها مورد استفاده قرار می گرفتند. معروف است كه هانتر اس تامپسون در یكی از آنها می نوشت و برخی از نویسندگان مانند دیوید سداریس تا به امروز نیز از ماشین تحریری انتخابی خود استفاده می كنند و ترجیح می دهد با انها کار کند. ماشین تحریر تا حد زیادی توسط صفحه کلید (کیبورد) کنار زده شده ولی هنوز هم تعدادی از افراد به عنوان دستگاه تایپ  از ماشین تحری استفاده میکنند. چند سال پیش ، شایعات ایجاد شده توسط دیلی میل حتی تا آنجا پیش رفت که “آخرین کارخانه ماشین تحریری که در جهان مانده بود ، درها را ببند” که گویا اغراق آمیز و دروغ بود (که توسط NPR) گرچه عصر ماشین تحریر کمرنگ شده است و آنها بیش از یک ضرورت به یک امر جدید تبدیل شده اند ، اما چندین اداره دولتی همچنان از ماشین تحریر برای تولید اسناد قانونی استفاده می کنند که حداقل فعلا نوشتن با ماشین تحریر را حفظ کرده و می کند.

 

بخش دوم: طراحی – توسعه صفحه کلید رایانه

در حالی که از ماشین تحریر به طور گسترده در طول دهه 1950 تا 1970 استفاده می شد ، رایانه ها شروع به ظهور به عنوان یک محصول پرمصرف و خواهان کردند ، که عصر صفحه کلید کامپیوتر به عنوان یک دستگاه ورودی اصلی آغاز می شود. برای درک پیشرفت صفحه کلید رایانه ، درک توسعه و تکامل رایانه مهم است. در سال 1946 ، اولین کامپیوتر ، ENIAC ساخته شد و برای ورود داده از teletype استفاده شد. همانطور که در زیر می بینید ، رایانه ENIAC یک اتاق کامل را اشغال کرد ، صدها برابر بزرگتر از لپ تاپ رایانه مدرن. teletype چیست و چه تفاوتی با ورودی صفحه کلید رایانه مدرن دارد؟

 

UNIVAC 300x201 1

 

رایانه های تله تایپ ( Teletype ) و ای نیاک ( ENIAC ) از کارتهایی استفاده می کردند (شبیه شکل کارتهای شاخص) که در Teletype قرار می گرفتند ، در حالی که یک سری سوراخ به نام کلیدهای منگنه ای ( keypunches ) روی آنها سوراخ شده است. به کارتهایی که مطابق آنها کلیدها روی دستگاه teletype فشار داده می شدند ، توسط منگنه سوراخ می شدند. برای بازیابی اطلاعات کارتها یا همان تبدیل به نوشتار کارتها بعد از اینکه توسط رایانه کلید شدند ، آنها را به دستگاه کارتخوانی می بردند که دسته کارتها را به عنوان داده (حافظه ملموس) تجزیه و تحلیل می کرد.

102631996 03 01 acc 102631996.01.01.lg

کارت پانچ کامپیوترهای اولیه

 

تاریخچه کیبورد

دستگاه پانچخوان ( Keypunch Reader ) در سال 1960

در سال 1948 ، رایانه BINAC از روش ورودی / خروجی متفاوتی با به عرصه وجود گذاشت که از یک نوع کنترل شده الکترومغناطیسی برای ورود داده ها و چاپ نتایج استفاده میکرد. BINAC همان چیزی است که راه را برای شکل گیری رایانه ها و صفحه کلیدهای رایانه هموار کرد ، هرچند که دور شدن از کامپیوترهای teletype / punch هنوز چند دهه طول می کشید در این میان یکی دیگر از رایانه های پانچ-کارت محبوب به نام UNIVAC I ، تولید شده در سال 1951 نیز وارد میدان صفحه کلیدها شد که در تصویر زیر نشان داده شده است.

 

eniac.jennings and bilas working by card sorter and printer.c1940s.102649732.lg

چاپگر و مرتب کننده کارتِ در حال کارِ Keypunch ENIAC ( دهه 1940 )

 

Univac2

 کامپیوتر UNIVAC در حال کار است ، به دستگاه ورودی Teletype در سمت چپ وی توجه کنید. ( دهه 1960 )

 

در سال 1964 ، آزمایشگاه های بل و M.I.T رایانه MULTICS را ایجاد کرد ، یک سیستم چند کاربره با استفاده از VDT و یک نمایشگر ویدئویی برای به اشتراک گذاری زمان. متن هنگام تایپ کردن بلافاصله بر روی صفحه قابل مشاهده است ، که باعث می شود دستورات ، برنامه ها و کنترل ها به کامپیوترها نسبت به روش های ورودی قبلی از نوع telet کارآمدتر باشند. در اواخر دهه 1970 همه کامپیوترها از صفحه کلید VDT و برقی استفاده می کردند. این ساده ترین روش و یک شیوه راحت برای تعامل با رایانه بود (بدون کارتهای ذخیره سوراخ و سازماندهی). اولین صفحه کلیدهایی که در دهه 1970 فروخته شدند ، همه از ابتدا ، قطعه قطعه ساخته شدند و از نظر مکانیکی بودن ، سنگین بودند. از آنجا که برای ایجاد این صفحه کلیدها به زمان و تلاش زیادی نیاز بود ، و از آنجا که بازار هدف در درجه اول برنامه نویسان و مهندسان رایانه بودند ، آنها برای عملکرد ساخته شدند نه برای زیبایی شناسی بصری. این بدان معناست که کاور صفحه یا کابینتی وجود ندارد که  این باعث شود صفحه کلید کم و بیش در معرض دید قرار گیرد. (به عبارتی یعنی اجزای داخلی صفحه کلید بدون پوشش بودن و میشد دیدشون)

 

تاریخچه کیبورد

کامپیوتر آلتایر همراه صفحه کلید بدون حفاظ ( دهه 1970 )

 

صفحه کلیدهایی نیز وجود داشتند که در آن زمان در رایانه های شخصی تعبیه شده بودند. در اواسط دهه 1970 ، ایمسای ( Imsai ) و آلتایر ( Altair ) اولین رایانه های شخصی کوچک را برای استفاده مصرف کننده ایجاد کردند که عموماً به آنها سیستم های رایانه ای ، اس 100 (S100 ) گفته می شد. این ماشین ها قطعه قطعه ساخته می شدند و ملزومات اصلی آن را تهیه می کردند. در این ماشین های اولیه هیچ درایو سخت یا دیسک فلاپی وجود نداشت ، بنابراین راهی برای ذخیره اطلاعات روی آنها وجود نداشت. صفحه کلید به عنوان مجموعه ای از کلیدها که در پنل جلوی کامپیوتر جایگذاری شده اند نامیده میشد . اگر کاربران می خواستند یک صفحه کلید استاندارد داشته باشند ، IBM ماشین تحریر الکتریکی تبدیل شده را به فروش می رساند ، اما با توجه به اینکه لوازم محدود بود و از تقاضای زیادی برخوردار نبود ، بسیاری از کاربران مجبور بودند ماشین تحریرهای برقی خود را در صورت تمایل به استفاده ، با وارد کردن کد برنامه نویسی ، تغییر دهند. علاوه بر این ، برای ورود داده باید صفحه کلید دوم نیز متصل می شد. این مورد با خرید ارائه نشده بود، بنابراین لازم بود کاربران خودشان صفحه کلید دوم را تهیه کرده و کدها را اضافه کنند.

 

4fff03541009a6ff07d4fc7c19de4b82

کامپیوتر ایمسای همراه با سوئیچ های پنل جلویی (دهه 1970)

 

 

در اواخر دهه 1970 اپل ( شرکت اپل یک شرکت فناوری چندملیتی آمریکایی است که در زمینهٔ طراحی و ساخت لوازم الکترونیکی مصرفی، نرم‌افزار رایانه و ارائه‌دهنده خدمات آنلاین فعالیت می‌کند. این شرکت ابتدا با نام شرکت رایانه‌ای اپل (.Apple Computer Inc) در شهر کوپرتینو در ایالت کالیفورنیا، واقع در سیلیکون ‌ولی کشور آمریکا تأسیس شد. این شرکت در دههٔ هفتاد میلادی با معرفی ریزرایانه‌های اپل I، اپل II، اپل III و پس از آن مکینتاش به بازار به آغاز و گسترش نوعی رایانه شخصی کمک فراوانی نمود.) ، رادیو شاك ( رادیوشاک  (که پیشتر بنام تندی کورپوریشن شناخته می‌شد) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در زمینه توزیع کالاهای الکترونیکی مصرفی، در ایالات متحده آمریکا، اروپا، آفریقا و آمریکای جنوبی فعالیت می‌نماید. شرکت ریدیوشک در سال ۱۹۲۱ توسط برادران داچمن راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۷٫۱۵۰ شعبه در کشورهای مختلف جهان می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر فورت وورث، تگزاس، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.) و كومودور اینترنشنال ( کُمودور شرکت الکترونیکی آمریکایی بود ، که سازنده رایانه‌های شخصی ، رایانه‌های خانگی و قطعات الکترونیکی بود و دفتر مرکزی آن ، در وست چسترِ پنسیلوانیا قرار داشت. شرکت کمودور در سال ۱۹۵۴ توسط جک ترامیل تأسیس شد. این شرکت نقش بزرگی در توسعه صنعت رایانه‌های خانگی در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) داشته‌است و محصول کمودور ۶۴ آن، پرفروش‌ترین مدل رایانه در سال ۱۹۸۲ بود. کمودور به عنوان یک شرکت پیشگام در صنعت رایانه شخصی، تولید خود را در سال ۱۹۹۴ متوقف و اعلام ورشکستگی کرد. تلاش‌های بسیاری برای احیاء آن صورت گرفت؛ ازجمله اینکه شرکت رایانه سازی آلمانی Escom AG در سال ۱۹۹۵ پس از خرید آن تصمیم گرفت که تولید کامپیوترهای شخصی Commodore از جمله تازه‌ترین مدل آن Amiga را از سر بگیرد. Escom AG بعدها آن را فروخت تا سرانجام در سال ۲۰۰۵ با شرکت‌های Media Ventures Inc، SATXS Communications BV و Tulip Computers ادغام شد.) آینده ای بزرگ را برای صفحه کلید رایانه ها رقم زدند و شروع به ساخت صفحه کلید برای رایانه های خود كردند و زمینه را برای این فرض مدرن فراهم كردند كه همه رایانه ها و کیبورد ها نیازمند یکدیگر و پایه ای برای تکمیل تعادل این میز می باشند.

 

در سال 1981 ، IBM اولین رایانه شخصی خود را منتشر کرد. در سال 1986 مجهز به صفحه کلید مدل M شد. این صفحه کلید رایانه بسیار موفق بود زیرا استفاده از آن بسیار آسان بود ، کاربران مجبور نبودند ماشین تحریر خود را تبدیل کنند یا صفحه کلید ساخت خود را تهیه کنند تا به عنوان وسیله ورودی برای رایانه خود استفاده کنند. مدل M یک صفحه کلید مکانیکی بود و از بالاترین کیفیت ساخت بهره می برد و با بهره مندی از بازخورد لمسی ، دقت و راحتی زیاد به تایپیست ها رضایت می بخشید. تنها نکته قابل توجه در این صفحه کلید این بود که کلیدهای “Shift” و “Enter” برای اکثر تنظیمات کاربر بسیار کوچک بودند. به همین دلیل ،کمپانی IBM کلید “Keytop Expanders” را که در شیفت قرار می گیرد و قابلیت تعویض داشت را ساخت و فروخت. تمام صفحه کلیدها در آن زمان محدود به دو رنگ بژ و خاکستری بودند تا این که در اواخر دهه 1980  رنگ سیاه نیز به دایره رنگهایی که در هنگام خرید کیبورد میتوانید انتخاب کنید اضافه شد.

IBM Model M 1391403 keyboard scaled

صفحه کلید مدل M ساخته شده توسط IBM ( سال 1986 )

 

expanders 10 11 6c 500 300x116 1

تبلیغات کلیدهای دارای قابلیت گشترش

 

در دهه 1990 ، سوئیچ های غشایی شروع به گرفتن جایگاه کلید مکانیکی کردند ، زیرا ضمن اینکه ساکت تر بوده و وزن کمتری نیز داشتند ، متناسب با نیازهای نسل جدید لپ تاپ عمل میکردند. این همچنین یک مزیت برای تولیدکنندگان بود زیرا تولید صفحه کلیدهای غشایی بسیار ارزان تر بود. متأسفانه کیفیت صفحه کلید به طور چشمگیری پایین آمد زیرا برای ظرافت و سبک بودن از مواد اولیه بی کیفیت استفاده میشد (باریک تر ، ساکت تر ، وزن سبک تر ، همراه بودن با آن راحت تر است). در اینجا عکسی وجود دارد که تفاوت چشمگیر صفحه کلیدهای مکانیکی اولیه اپل (1983) با صفحه کلیدهای غیر مکانیکی در دهه های بعد (2010) را به وضوح نمایش میدهد.

تاریخچه کیبوردapple keyboard 1983 vs 2010 300x225 1

تغییرات کیبورد اپل از 1983 تا 2010

از دیگر تغییرات در طراحی صفحه کلید که با بهبود یا عدم بهبود در عملکرد همراه بودند میتوان به صفحه کلید تاشو ، صفحه کلید ضد آب (و قابل شستشو) ، صفحه کلیدی که به عنوان ماوس نیز عمل می کند ، صفحه کلیدهایی با اندازه انگشت شست (برای دستگاه های تلفن همراه و مسافرت) و صفحه کلیدهای صفحه لمسی مجازی اشاره کرد.( در مقاله ای مفصل در مورد انواع این ماوسها سخن گفتیم که میتوانید راجع بهشون بیشتر بخونید )

 

صفحه کلید انعطاف پذیر سانگوو

 

mousecombokb 300x217 1

کیبورد و موس یکپارچه ( کل صفحه کلید به عنوان ماوس روی میز حرکت می کند )

 

تاریخچه کیبورد

مینی کیبورد بیسیم

iOS 9 UIKeyboard iPad

صفحه کلید مجازی یا لمسی

در طول سال ها چندین طرح دیگر وجود داشته است که بیشتر به داستانهای علمی تخیلی شباهت دارد – مانند صفحه کلید لیزر ، صفحه کلید بشقاب پرنده ، صفحه کلید عروس دریایی و صفحه کلید کاملاً قابل برنامه ریزی Optimus Maximus. حال ذهن شما را درباره ی سیر تکامل کیبوردها از نظر مکانی که آنها به عنوان ماشین های تله تایپ و ماشین تحریر شروع می شوند – تا جایی که به تمام گزینه هایی تبدیل شده اند که به معنای واقعی کلمه در دسترس ماست پروراندیم تا دفعه ی بعدی که تصمیم به تهیه ی یک کیبورد نو کردید با آنچه با آن دست و پنجه نرم خواهید کرد غریبگی نکنید.

 

Screenshot 70

صفحه کلید لیزری

 

تاریخچه کیبورد

صفحه کلید بشقاب پرنده

 

JellyfishInspiredKeyboardKeyset2 1

کیبورد عروس دریایی

کیبورد تماما قابل شخصی سازی Optimus Maximus

 

 

این روزها کیبوردها به هر شکل ، اندازه و رنگی ارائه می شوند ، اگرچه لازم به یادآوری است که بدون صفحه کلید مکانیکی اصلی ، ساده و قدرتمند IBM ، ما امروز جایی نخواهیم بود که باشیم ( البته گاهی شاید با خود بگوییم اگه IBM نبود یکی دیگه میساختش ، ولی باید گوشزد کنم که حدستون درسته ولی اگه یکی دیگه درستش کنه دیرتر میساختش پس احتمالش بود دوره زمانی ای که ما زندگی میکنیم وجود نداشته باشه و زندگیمون از نعمت چنین دستگاه پر استفاده ای در حسرت و دریغ بمونه ). با تولید تمام نوآوری های طراحی ، جای تعجب نیست که بسیاری از علاقه مندان به صفحه کلید خلاق با اصلاحات مخترع خود برای بهبود تجربه تایپ و زیبایی شناسی شروع به ظهور کنند. ریچارد “داک” ناگی ( Richard “Doc” Nagy ) خلاقیت و مهارت خود را در طراحی صفحه کلید به سطح بالاتری رسانده و چندین صفحه کلید بسیار جالب و مبتکرانه ساخته است که به نظر می رسد به گذشته باز می گردند ، با یک برتری متناقض آینده نگرانه. صفحه کلیدهای مکانیکی اصلاح شده Doc از صفحه کلیدهای مضمون بخار پانک و آرت دکو گرفته تا صفحه کلیدهایی با کاشی دستساز برای کلیدها ، کارهای هنری واقعی (و کاملاً کاربردی) هستند.

چندی از ساخته های ریچارد داک ناگی رو میتونید در تصاویر زیر مشاهده کنید :

تاریخچه کیبورد

کیبورد موسوم به ملوان

 

چی

کیبورد طالع بین

 

نورد

کیبورد مریخ نورد

 

بین

کیبورد طالع بین

 

بخش سوم : طراحی ، تاریخچه و تکامل چیدمان صفحه کلید

 

طرح کوورتی ( QWERTY Layout )

kbqwerty

 

طرح بندی صفحه کلید که به طور گسترده استفاده می شود QWERTY است که به این ترتیب برای قرارگیری کلیدها در ردیف بالا سمت چپ نامگذاری شده اند. کریستوفر لاتام شولز و کارلوس گلِیدن اولین ماشین تحریر را با طرح QWERTY در سال 1874 تولید کردند و اگرچه در قرنهای گذشته تغییرات جزئی صورت گرفته است ، اما در بیشتر موارد ثابت مانده است. یکی از تفاوتهای طرح اصلی QWERTY نسبت به نسخه فعلی ، عدم وجود کلید “1” و در پی آن نبود کلیدی برای  “!” بود. در واقع برای تایپ عدد یک ، تایپیست ها از حرف ( l یا L ) استفاده می کردند. برای تایپ یک علامت تعجب ، تایپیست ها از یک نقطه (.) استفاده می کنند ، فضای برگشتی را می زدند، سپس یک apostrophe (‘) را بالای آن تایپ می کنند ( آپوستروف در جمع بستن اعداد یا حروف منفرد به کار میرود ). کلید دیگری که در نسخه های بعدی اضافه شد کلید “=” و “+” بود. این نمادها به ندرت در ماشین تحریر مورد استفاده قرار می گرفتند زیرا به طور کلی تصور می شد که برای انجام تمام نت های ریاضی از Adding Machines استفاده می شود. اگر تایپیست ها می خواستند علامت جمع تولید کنند ، آنها یک خط (-) تایپ می کنند ، به فضای خالی ضربه می زنند ، و سپس یک کولون تایپ می کنند (:). وقتی می خواستند علامت مساوی تایپ کنند ، یک خط (-) تایپ می کنند ، فضای برگشت را می زنند و سپس زیر خط (_) را تایپ می کنند. در ابتدای طرح QWERTY ، ماشین تحریرها فقط قادر به چاپ حروف بالا بودند ، زیرا “کلید تغییر” هنوز معرفی نشده بود. در پایان قرن نوزدهم در سال 1894 ، صفحه کلید کامل Duplex با در اختیار داشتن کلیدهای جداگانه برای حروف کوچک و حروف بزرگ ، حروف کوچک را به ماشین تحریر آورد. با این طرح دو برابر کلید وجود داشت که در نهایت منجر به اختراع “کلید شیفت” می شود. کلید shift اجازه می دهد تا یک صفحه کلید تلفیقی شبیه به اولین مدل هایی که فقط حروف بزرگ را تایپ می کنند داشته باشید و با همان تعداد کلید امکان تایپ حروف کوچکتر نیز برایتان فراهم شود. علاوه بر این ، داشتن یک کلید شیفت باعث می شد که کلیدهای عددی با کاراکترهای خاصی مانند علائم ampersand (&) و درصد (٪) برای ادغام بیشتر صفحه کلید به اشتراک گذاشته شوند. یک مشکلی که بعد از اضافه شدن کلید شیفت به وجود آمد این بود که پایین نگه داشتن کلید شیفت برای تایپ کردن بیش از یک حرف در هر بار به خصوص در ماشین تحریرهای اولیه بسیار دشوار بود. این منجر به کلید “SHIFT LOCK” می شود که بعداً توسط تایپیست های مدرن به “CAPS LOCK” تغییر نام می دهند. Shift lock به تایپیست ها اجازه می دهد تا بین نویسه های بزرگ و کوچک و همچنین نویسه های عددی و خاص به راحتی رفت و برگشت کنند.

تاریخچه کیبورد

ماشین تحریر Jewett 4 Duplex ( سال 1897 )

 

طرح های QWERTY به عنوان ابزاری برای کاهش سرعت تایپیست ها ایجاد شد. در مراحل ابتدایی ماشین تحریر ، مردم خیلی سریع تایپ می کردند ، به طوری که اغلب هنگام پرش به سمت بالا کلیدها را می گرفتند تا به نوار ماشین تحریر ضربه بزنند. برای جلوگیری از این امر ، QWERTY متولد شد تا کارایی و سرعت تایپ را کاهش دهد. به همین دلیل است که ، آنها به جای قرار دادن حروف معمول در مکانهای مناسب ، مرکزی و انگشتی ، در عوض در مکانهای ناجور مانند کلید “A” در زیر انگشت صورتی رنگ سمت چپ قرار می گیرند. به همین ترتیب ، حروف کمتر استفاده شده در مناطق اصلی طرح قرار می گیرند. به عنوان مثال توجه کنید که کلیدهای “J” و “K” در زیر اشاره گر سمت راست و انگشتان میانی قرار دارند. با استفاده از این مکان های ناخوشایند ، بیش از 50٪ فشار کلیدها در ردیف بالا و تقریبا 30٪ در ردیف پایین اتفاق می افتد. این بدان معناست که کمتر از 20٪ از کل ضربه ها در واقع انگشتان شما به صورت مرکزی قرار می گیرند ، ردیفی که معمولاً “ردیف خانه” نامیده می شود. بنابراین اگر این چیدمان بسیار ناکارآمد و ناجور است ، چرا امروز هم از آن استفاده می کنیم؟ طرح QWERTY به دو دلیل از قرن گذشته درگیر ما شده است : این اولین طرح مستقر بود که همه به آن عادت کرده و پذیرفتند. و هنگامی که رایانه ها شروع به کار کردند ، رهبران صنعت صفحه کلید رایانه تصمیم گرفتند که طرح QWERTY را در صفحه کلیدهای تولید شده خود حفظ کنند – به طور موثر نسل تایپیست ها را به یک طرح ناکارآمد متصل می کند. هنگامی که IBM و سایر تولیدکنندگان بزرگ تصمیم گرفتند که با QWERTY پایبند بمانند ، همه افراد نیز به ناچار از آنها پیروی کردند. بنابراین آنها استاندارد را در طراحی چیدمان برای دهه های آینده تعیین کردند – صرف نظر از اینکه ناکارآمد و قدیمی است.

 

طرح بندی ساده دِووراک ( Dvorak Simplified Layouts )

 

kbdvorak2

 

صفحه کلید مدل QWERTY امروزه نیز توسط سریع ترین تایپیست های جهان مورد استفاده قرار می گیرد ، اما تایپ کردن سریع تر و کارآمدتر زمانی به واقعیت میپیوندد که حروف پر استفاده بیشتر از حروف دیگر در زیر انگشتان ما قرار داشته باشند ، و در واقع در مناطقی باشند که دسترسی آسانتری به انها داشته باشیم. دقیقا این جا ف همان جایی است که دووراک ( Dvorak ) وارد می شود. طرح ساده Dvorak در سال 1936 توسط دکتر آگوست دووراک معرفی شد و یک طرح صفحه کلید ارائه می دهد که برای تایپیست های مدرن بصری و کارآیی بیشتری دارد. دکتر دووراک تحقیقات گسترده ای را در مورد زبان انگلیسی (و سایر زبانها با استفاده از الفبای رومی) انجام داد و فیزیولوژی دست را مطالعه کرد. تحقیقات دکتر دووراک نه تنها طرح Dvorak ، بلکه همچنین دو طرح صفحه کلید اضافی را برای افراد با یک دست طراحی کرده است: یک صفحه کلید برای کسانی که فقط یک دست راست دارند و دیگری برای کسانی که فقط یک دست چپ دارند.

 

dvoarkleft

صفحه کلید دووراک فقط مخصوص چپ دست ها

 

تاریخچه کیبورد

صفحه کلید دووراک فقط مخصوص راست دست ها

 

این صفحه کلیدهای یک دست به تایپیست های یک دست اجازه می دهد تا به راحتی 50 WPM را تایپ کنند. اگر او قادر به طراحی صفحه کلید برای تایپیست های یک دست آسان بود ، عملکرد و کارایی ممکن را برای تایپیست های دو دست تصور کنید. در صفحه کلید Dvorak ، همه شخصیت های پرکاربرد در “ردیف خانه” قرار می گیرند. وی مصوت های “A” ، “O” ، “E” ، “U” و “I” را در زیر دست چپ قرار داد. و حروف: “D” ، “H” ، “T” ، “N” و “S” ، در زیر دست راست. علاوه بر قرارگیری ناخوشایند حروف مشترک ، در طراحی QWERTY نیز برای تایپ ترکیب حروف مشترک به همان انگشت و برای تایپ کلمات مشترک به همان دست نیاز است. همه این عناصر به کاهش سرعت تایپیست ها کمک می کنند تا گیرهای ماشین تحریر را محدود کنند. دوراك متوجه این سرعت گرفتگی شد و آن را برای طرح ساده اش مورد توجه قرار داد ، در حالی كه نیازی به همان انگشت یا دست برای نوشتن همه شخصیت ها با حروف مكرر و كلمات نیست در حالی كه انگشتان دیگر یا دستانشان بی كار نشسته اند. طرح ساده Dvorak طی سالها کمی اصلاح و تنظیم شده و سرانجام در سال 1982 ثابت شد. طراحی به حرکت انگشت کمتری نیاز دارد ، که هم سرعت تایپ را افزایش می دهد و هم فشار انگشت را کاهش می دهد. همچنین از آنجا که شخصیت ها در موقعیت های نامناسبی قرار می گیرند یادگیری بسیار آسان تر است و معمول ترین حروف در ردیف خانه در کنار یکدیگر قرار می گیرند. پوسته های Dvorak هرگز بر محبوبیت طرح های QWERTY غلبه نکردند ، حتی اگر Dvorak تقریباً با تمام مدل های رایانه ای مدرن (از جمله Mac OS X ، Microsoft Windows ، Linux و BSD-UNIX) سازگار باشد. این امر نشان دهنده قدرت و کنترلی است که در کنار اولین بودن حاصل می شود. از نظر اکثر قریب به اتفاق مردم تایپ ، استفاده از طرح دشوارتر و فشار آور “آسان تر” است تا شروع کار جدید با چیز بهتر. صرف نظر از اینکه QWERTY به تایپیست های مدرن ضعیف ترجمه می شود ، برای بسیاری از ما ، این “زبان اول” ما است و یادگیری یک زبان جدید به زمان ، وقفه و مطالعه زیادی نیاز دارد.

کیبورد طرح کولماک و طرحهای دیگر

تاریخچه کیبورد

کیبورد طرح کولماک

 

سومین طرح محبوب صفحه کلید پس از کووِرتی (QWERTY ) و دِووراک ( Dvorak ) ، طرح کولماک ( Colemak ) است. اگرچه این طرح به اندازه طرفداران دو مورد اول نرسیده است ، اما شهرت زیادی کسب کرده است. از آنجا که تنها 17 کلید با طرح QWERTY متفاوت است ، پس از سالها استفاده از QWERTY ، یادگیری این طرح صفحه کلید نسبتاً آسان است. این به طرح Colemak کمک کرده است تا در میان تایپیست هایی که دیگر نمی خواهند یک تایپ منسوخ شده را پیروی کنند ، اما از انحنای یادگیری مربوط به تنظیم مجدد طرح Dvorak ناامید شده اند ، به دنبال پیروی از آنها باشد. Colemak به نام خالق آن  شای کلمن ( Shai Coleman ) نامگذاری شده است ، اگرچه Shai تصمیم گرفت دو حرف آخر را به نام طرح بندی Dvorak (از این رو ، Colemak) مطابقت دهد ، تا شاید بیشتر به دنبال طرح جایگزین صفحه کلید باشد و شباهت هایی بین این دو ایجاد کند. این جدیدترین طرح از سه طرح مورد بحث است ، اگرچه طرح ها و به روزرسانی های چیدمان به طور منظم مورد آزمایش و توسعه قرار می گیرند. به دلیل محبوبیت سه طرح مورد بحث ، همه گزینه های دیگر مورد توجه تایپیست های مشهور و عموم قرار نمی گیرند. تمرکز اصلی در طرح بندی های جدید صفحه کلید جایگزین تأکید بر مخلوط کردن آشنایی QWERTY با کارایی Dvorak است. چه کسی می داند چه چیزی در سالهای آینده تکامل می یابد ، فقط زمان نشان خواهد داد.

 

در ادامه : فناوری کیبورد و نحوه عملکرد کلیدهای کیبورد

پشتیبانی 1
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 12 =